Bio

Autobiografia na 2019  rok

Grzegorz Tomaszewski (1961). Na cytrze gram od 1982 roku. W latach 1998 – 2000 nawiązałem kontakt z europejskim środowiskiem  cytrzystów uczestnicząc w branżowych spotkaniach i kongresach w Czechach i w Austrii. W czasie koncertu używam trzech cytr – koncertowej , akordowej i węgierskiej często łącząc ich brzmienia w czasie rzeczywistym bez używania wcześniej nagranych  podkładów. Jestem laureatem nagrody im. Czesława Niemena IX Festiwalu Polskiego Radia „Nowa Tradycja” w 2005 roku.  Na przestrzeni  ostatnich kilkunastu lat koncertowałem w Polsce i w Europie reprezentując min.  w 2006 roku Polskie Radio wraz z Michałem Kulentym (saksofony, flety) na Festiwalu Europejskiej Unii Radiowej w Kaustinen (Finlandia ) czy też szerzej polską kulturę w przedsięwzięciach organizowanych przez Konsulat Polski w Mediolanie. W latach 2014-2017 współpracowałem z Filharmonią Bałtycką  dając mini -recitale w ramach letnich koncertów organowych w polskich kościołach. W grudniu 2017 wystąpiłem wraz z Orkiestrą Filharmonii Narodowej w Warszawie jako solista w Koncercie Sylwestrowym,  grając partię cytry w walcu J.Straussa „Opowieści Lasku Wiedeńskiego”.

Moje spektrum zainteresowań stylistyczno – wykonawczych  jest szerokie, od polskiej  muzyki tradycyjnej przez tematy filmowe, własne kompozycje, po klasykę.

Gram głównie na instrumentach historycznych wyprodukowanych w niemieckich manufakturach w latach 20-tych XX wieku tj. w latach największej popularności cytry w Europie.

W roku 2019 włączyłem do mojego programu  utwory jazzowe autorstwa Krzysztofa Komedy.

Fragment recenzji po koncercie solowym w Krasnobrodzie – sierpień 2018

(….) Podczas koncertu artysta prezentował bogate instrumentarium cytrowe i opowiadał o wykonywanej przez siebie muzyce. Publiczność miała okazję zapoznać się z brzmieniem i odmiennymi typami budowy cytry węgierskiej, akordowej i koncertowej. Grzegorz Tomaszewski jest wirtuozem gry na każdym z jej rodzajów. Podczas koncertu zaprezentował także nietypowe, wyrafinowane sposoby wydobywania dźwięku, grając na cytrach także smyczkami i łącząc ze sobą zarówno techniki wykonawcze jak i instrumenty w różnych konfiguracjach. Godne zauważenia i docenienia jest szerokie spektrum stylistyczne repertuaru zaproponowanego przez artystę, obejmujące muzykę ocierającą się o skale modalności gregoriańskiej i ludowej aż po poszerzoną brzmieniowość jazzową.
Najważniejsza jest jednak treść estetycznego przesłania płynącego od artysty, któremu udało się osiągnąć wyżyny poetyckiej nastrojowości i wciągnąć publiczność w tok swojej muzycznej narracji.
Po koncercie publiczność mogła osobiście pogratulować artyście, z bliska obejrzeć i zapoznać się  z instrumentami, a także porozmawiać z nim o jego sztuce.

dr hab. Jarosław Wróblewski